خانه / بارداری / هفته ی سی و دوم بارداری و حقایقی درباره ی تاریخ زایمان

هفته ی سی و دوم بارداری و حقایقی درباره ی تاریخ زایمان

هفته ی سی و دوم بارداری و حقایقی درباره ی تاریخ زایمان

هفته ی سی و دوم
داستان درون
جنین شما در حال حاضر دارای چرخه ی مشخص خواب و بیداری است، او حدود 70 درصد از ساعات شبانه روز را می خوابد. سونوگرافی ها نشان می دهد که جنین بین هفته های 32 و36، توانایی خواب دیدن را دارد. آنها دارای حرکات سریع چشم در بیداری و خواب هستند. جنین شما لحظاتی کاملا آرام است و به صداهای آن سوی اتاق تاریک خود گوش می دهد.
جنین شما با وزن تقریبی 1800 گرم (4 پوند)، در حال حاضر به قدر کافی بزرگ شده است که خارج از محیط رحم زنده بماند. ریه های او در حال تکامل هستند، و ضربان قلب وی تا حدودی پایین آمده است. تحقیقات نشان می دهد ضربان قلب جنین مواقعی که مادر استرس دارد بالا می رود، بنابراین تا جای ممکن آرام باشید و اجازه بدهید که فرزندتان نیز در آرامش باشد.

حقایقی درباره ی تاریخ زایمان
شاید شما تاریخ زایمان خود را بر اساس تاریخ دقیق آخرین پریود ماهانه حساب کرده باشید، یا پزشک شما آن را بر اساس سونوگرافی و یا اندازه گیری رحم محاسبه کرده باشد. به هر روشی که تاریخ زایمان شما مشخص شده باشد، غیر ممکن است که جنین شما دقیقا همان روز به دنیا بیاید، باور این موضوع که تاریخ های زایمان کاملا واقعی هستند، برای دلخوشی ماست.
در واقع بیشتر خانم ها، فرزندان سالم خود را بین هفته های 37 و 42 بعد از آخرین دوره ی پریودشان به دنیا می آورند که حدود 5 درصد از خانم ها از این قاعده مستثنی می باشند. زمان زایمان شما 280 روز یا 40 هفته بعد از اولین روز آخرین دوره ی پریود ماهانه تان می شود. این شیوه، بر مبنای دوره ی پریود 28 روزه است در حالی که ممکن است دوره ی عادت ماهانه ی شما 23 یا 32 روز باشد، و چنان تغییر کند و شما نتوانید تاریخ آن را دقیق مشخص کنید. برای مثال اگر شما دارای چرخه های طولانی تر پریود ماهانه هستید، بیشتر احتمال دارد که بچه ی شما بعد از تاریخ مشخص شده به دنیا بیاید، امال نمی توانید حدس بزنید که چند روز زودتر به دنیا می آید.

سزارین اورژانسی
بسیاری از خانم ها با امیدواری معمولا لحظه ی با شکوه تولد فرزندشان را در ذهن تصور می کنند که در نهایت از درد خلاص می شوند و معمولا به آخرین فشارهایی که وارد می کنند تا نوزاد متولد شود. شاید شما توصیه های پزشک مثل حضور در کلاس های آموزش زایمان، ورزش در طول بارداری، حفظ اضافه وزن متناسب، حتی استخدام یک پرستار برای همراهی شما را انجام دهید تا میزان احتمال عمل سزارین را پایین بیاورید. میزان سزارین در آمریکا بیش از حد معمولی و حدود 26/7 درصد است. در حالی که برای تعداد کمی از خانم ها، سزارین الزامی است.

کنترل احساسات: اصلا اهمیتی ندارد که چه اقدامات پیشگیرانه ای انجام داده اید و تا چه حد دوره ی بارداری سالم و کم خطری داشته اید، در هر صورت اتفاقاتی دلیل و علت به عمل سزارین اورژانسی هستند. شاید شما احساس ناامیدی و شکست دارید. این حقیقت دارد که عمل سزارین از هر عمل دیگری خطرات بیشتری مثل: خونریزی داخلی، لخته های خون، عفونت یا آسیب به اندام های داخلی را به همراه دارد. در حالی که برخی از نوزادان بعد از سزارین، با مشکلات تنفسی مواجه می شوند. امروزه با وجود داروهای بیهوشی، راه کارهای نوین در عمل جراحی و مصرف آنتی بیوتک های مناسب زایمان، عمل سزارین، خطرات کمتری را در پی دارد، در حالی که داشتن فرزندی سالم مهم تر از یک زامان طبیعی و طوللانی مدت است.

علل سزارین اورژانسی: یکی از متداول ترین علل سزارین وضعیت بریج (پاها یا باسن جنین روی گردن رحم قرار دارد) یا به پهلو بودن جنین در رحم است. یکی از دلایل سزارین، خونریزی شدید است که در آن، جفت از رحم جدا می شود و شروع به خونریزی می کند، یا جنین توانایی زایمان طبیعی را ندارد و اگر ضربان قلب جنین، هشدار دهنده باشد، سزارین مطمئن ترین و سریع ترین راه برای تولد نوزاد است.

آیا بند ناف می تواند گره بخورد؟
بندناف، حیاتی ترین و مهم ترین بخش جنین است که شبیه سیم تلفن به هم تابیده به نظر می رسد. این اندام دارای دو سرخ رگ و یک سیاه رگ است که مواد غذایی و اکسیژن را از بدن شما به وسیله جفت به جنین منتقل می کند. بندناف نیز همانند بند جنین، طی بارداری بزرگ می شود، طوری که زمانی که بچه به دنا می آید احتمالا اندازه ی آن حدود 60 سانتی متر خواهد بود.

قبل از تولد: معمولا بسیاری از والدین به صورت ناخودآگاه در مورد گره خوردگی بند ناف نگران هستند. در حقیقت، بیشتر نوزادان پشتک و وارو می زنند و بدون این که آسیبی به خودشان بزنند، بندناف را مانند طناب به این طرف و آن طرف پرتاب می کنند. گره ی واقعی زمانی اتفاق می افتد که جنین از حلقه ی بندناف عبور کند. این اتفاق معمولا در اوایل بارداری، وقتی جنین خیلی کوچک است و می تواند آزادانه حرکت کند روی می دهد. گاهی اوقات این گره شل است و هیچ مشکلی برای رشد جنین ندارد.

افتادگی بندناف: یکی دیگر از مشکلات بندناف، که واقعا نادر است، بیرون زدن بندناف از مهبل در دوران بارداری یا در حین زایمان است. اگر بند ناف به هم چسبیده و فشرده شود، اکسیژن رسانی به جنین قطع می شود. اگر بندناف بهداخل مهبل پایین بیاید، شاید شما احساس کنید که بند از شما بیرون زده است. این اتفاق غالبا زمانی که جنین در وضعیت بریج قرار دارد، روی می دهد، مخصوصا اگر کیسه ی آب پاره شده باشد، زیرا جنین در وضعیتی قرار دارد که نمی تواند با وجود بیرون رختم آب کیسه، جلوی بیرون آمدن جفت را بگیرد.
اگر احساس می کنید که بند ناف بیرون آمده، حوله ی تمیزی روی آن قرار دهید: به پهلو دراز بکشید و به اورژانس زنگ بزنید تا هرچه سریع تر به بیمارستان منتقل شوید و تحت عمل سزارین قرار بگیرید.

ناهنجاری بندناف: وجود ناهنجاری هایی در طول بند ناف می تواند همراه با خطراتی برای سلامت جنین باشد. اگر بند ناف جنین کوتاه باشد، می تواند از رفتن جنین به درون لگن خاصره جلوگیری کند. اگر طول بند ناف بلند باشد، خطر گره خوردگی یا پیچیدن دور گردن جنین به وجود می آمد. اگر بند ناف در هنگام تولد به جای دو سرخرگ و ک سیاهرگ، یک سرخرگ و یک سیاهرگ داشته باشد، احتمالا جنین شما دچار مشکلات قلبی و عروقی، معده، روده ای خواهد بود، که به همین دلیل پزشک، بعد از وضع حمل، بند ناف را بررسی می کند. به یاد داشته باشید که این ناهنجاری ها خیلی نادر هستند.

توجه به فعالیت های جنین
اغلب مشکلات بند ناف، هیچ گونه آسیب یا مشکل جدی را برای جنین در پی ندارد. بهترین راه برای زودتر متوجه شدن در مورد مشکلات بندناف این است که به حرکات جنین دقت داشته باشید. اگر متوجه شده اید که جنین حداقل 8-10 حرکت در یک ساعت ندارد، ساعت بعد، تعداد و حرکاتش را بشمارید، زیرا ممکن است در ساعت اول جنن شما خواب بوده که هیچ گونه حرکتی نداشته است.

مرده زایی
جنین هایی را که بعد از هفته ی بیستم در رحم، یا در حین زایمان می میرند، مرده زایی می گویند که به طور ناگهانی یا در اثر عدم تکامل روند دوره ی بارداری اتفاق می افتد که به هر حال اتفاق نادری است و تنها 1 درصد از بارداری ها به مرده زایی ختم می شوند که حدود نیمی از آن ها بعد از هفته ی بیست و هشتم اتفاق می افتد.
مرده زایی اغلب به خاطر دلایل پیچیده ای، از نارسای های ژنتیکی گرفته تا مشکلات جفت، اتفاق می افتد. در حالی که گاهی اوقات پزشکان بعد از معاینه و بررسی نوزاد فوت شده هیچ نوع توضیحی برای علت مرگ وی ندارند. وجود عفونت، 10 درصد سقط جفت، 14 درصد از رایج ترین علت مرده زایی در نوزادان هستند. همچنین سن بالا، مصرف سیگار، الکل و چاقی علت بالای مرده زایی هستند.
اگر پیش از رفتن به بیمارستان و زایمان، جنین شما مرده باشد، شما مطمئنا خودتان متوجه خواهید شد. در این شرایط احساس سنگینی در رحم دارید که دیگر جنین، حرکات معمولی خود را نخواهد داشت. اگر متوجه کاهش حرکات جنین شدید کمتر از ده حرکت در عرض 2 ساعت) دلیلی برای نگرانی وجود دارد بنابراین فورا باید به پزشک اطلاع دهید تا سریعا فرزندتان را نجات دهد. در حالی که امروزه زایمان طبیع هنوز هم به سزارین ترجیح داده می شود، مگر ان که خطرات بالایی را به همراه داشته باشد.
شما ممکن است در حین زایمان و وضع حمل در مورد درمان های دردزا مثل اپیرورال ها یا تزریق نخاعی سوالاتی بپرسید. اصلا از سوالات پرستار، پزشک و کسی که جنین و رحم شما را مورد بررسی قرار می دهد، نترسید. اگرچه فکر کردن در این لحظات کمی برای تان سخت باشد، اما پزشک با معاینه و بررسی رحم می تواند اطلاعات مهمی را به دست آورد.
اگر متوجه شدید که جنین حرکت ندارد یا تعداد حرکاتش کاهش پیدا کرده است، به پزشک اطلاع دهید و از او سوال کنید که آیا لازم است برای انجام معاینه سونوگرافی به بیمارستان یا مرکز درمانی بروید، شاید همه بگویند که همه چیز خوب پیش می رود، اما لازم است که بدانید چه زمانی باید سزارین انجام شود.

کفش های مناسب پای شما
در اواخر بارداری تان، احساس می کنید که کفش های تان اندازه ی پاهای تان نیست، پاهای تان نیز مانند بقیه ی اندام های تان در حال رشد است. این بزرگ شدن پاها به خاطر افزایش وزن تان نیست، بلکه نتیجه ی 40 درصد افزایش خون و مایعات بدن است که در بدن تان حرکت می کنند و باعث التهابات بافت ها می شوند. علاوه براین رحم شما آنقدر بزرگ شده است که بر رگ های لگن فشار وارد می کند و حرکت جران خون را در بخش های تحتانی بدن کند می کند. پاهای شما در اواخر بارداری می تواند آنقدر بزرگ شود که فضای یک کفش با سایز بزرگ تر را کاملا پر کند.
سایز پاهای تان دوباره بعد از وضع حمل پایین می آید اما شاید به اندازه ی اولیه ی خود بازنگردد. در بارداری با پوشیدن کفش هایی که ک سایز بزرگ هستندف احساس راحتی کنید. بهتر است کفش هایی از جنس برزنت، کتان یا چرم بپوشید تا پاهای تان را خنک نگه دارد، از پوشیدن کفش های نایلونی پرهیز نماید، زیرا ممکن است به پشت پای تان آسیب بزنید.
البته با وضعیتی که دارید باید از پوشیدن کفش های پاشنه بلند پرهیز کنید اما کفش هایی با پاشنه 1 و 3 سانتی متر که در آن احساس راحتی می کنید، مشکلی ندارند. عاقلانه تر، این است که کفش هایی با رویه ی پلاستیکی بخرید که با بزرگ شدن روز به روز پاهای تان، کمی جا باز کند. شاید احساس کنید خم شدن برای بستن بند کفش ها کار سختی برای تان باشد، بنابراین کفش های بدون بند، خیلی مناسب هستند. در خانه صندل های پلاستیکی و ضد لغزش به پا کنید.

چند روش برای کسب کلسیم بیشتر
اگر به قدر کافی شیر بنوشید، شما به راحتی کلسیم مورد نیاز برای خود و جنین تان را به طور کافی دریافت می کنید، اگر شیر کافی نمی خورد، می توانید کلسیم را از راه های زیر دریافت کنید:
*پنیرهای کم چرب یا بدون چربی را به سالاد ها یا سبزیجات پخته شده خود اضافه کنید.
*از ماست های بدون چربی به عنوان ماده ی اصلی در سس های خود استفاده کنید.
*شیر خشک بدون چربی را به مواد غذایی خود بیفزایید.
*سبزیجات پر کلسیم مثل کلم بروکلی، برگهای خردل، کلم پیچ و بامیه زیاد بخورد.
*کاکائوی داغ را به جای آب با شیر سرد شده، مصرف کنید.
*غذاهایی که دارای سویای غنی شده با کلسیم است مثل شیر سویا و پنیر سویا بخورید.

کشش های ساده ی پا
پاهای شما با تحمل وزن شما در طول روز کاملا مشغول و درگیر است. اگر گرفتگی و دردی در عضلات خود احساس می کنید، با انجام تمرن های کششی آنها را کمی شل کنید، به خاطر داشته باشید ک کشش در نقطه ی درد، باید به صورت آرام و بدون جست و خیز باشد.

کشش مچ پا: بایستید و برای تعادل تان پای تان را به صندلی بگیرید. پای راست تان را بالا بیاورید و مچ پای تان را برای مدت 8-10 دقیقه در جهت حرکت عقربه های ساعت بچرخاند و سپس همین مدت را در جهت خلاف عقربه های ساعت انجام دهید و سپس این کاررا برای پای دیگر تکرار کنید.

کشش قسمت جلوی ران
کمی با فاصله از دوار بایستید و دست چپ تان را به عنوان تکیه گاه روی دوار بگذارید، و در حال که صاف ایستاده اید، پا و زانوی خود را خم کنید و با دست راست قسمت پنجه ی پای چپ را بگیرید و آن را به مت بالا بکشید، مدت 10 الی 20 ثانیه در این وضعیت بمانید و ان کاررا با طرف دیگر تکرار کنید.

کشش قسمت بیرونی ران
روی زمین بنشینیدف پای راست خود را دراز و پای چپ تان را خم کنید، کف پای تان را روی زانوی راست بگذارید، زانوی چپ را به سمت شانه بکشید و 10 الی 20 ثانه صبر کنید. و این کار را با طرف دیگر تکرار کنید.

کشش قسمت داخلی ران
صاف بایستید، پاها را کمی بیشتراز عرض شانه باز کنید و دستان خود را روی باسن تان بگذارید (اگر لازم بود، برای جلوگیری از به هم خوردن تعادل تان به یک صندلی تکیه بزنید). کمی زانوی پای راست خود را خم کنید و لمبر چپ خود را به سمت زانوی راست پاین باورد برای مدت 10 الی 15 ثانیه در این وضعیت بمانید، و این کارها را برای پای چپ تکرار کنید.

سؤالات رایج
سؤال: احساس می کنم که خیلی بزرگ شده ام و فکر نمی کنم بزرگ تر از این بتوانم بشوم، چنانچه بچه ی من همچنان به رشد خود ادامه دهد، چطور می شود؟
حتی در ان زمان، در هر معاینه ی پزشکی که دارید، پزشک، فوندوس (بالای رحم) بالای رحم شما را اندازه گیری می کند تا میزان رشد جنین را بررسی کند. اگرچه این اندازه گیری از رحم که به صورت بیرونی انجام می شود تا حدودی روش قدیمی به نظر می رسد، اما کاملا دقیق است.
رحم شما در طول بارداری کاملا کش می آید، به طوری که در سه ماهه ی اول به اندازه ی یک توپ تنیس است، اما در زمان وضع حمل تا زیر دنده ها بالا می آید. زمانی که بچه متولد می شود، رحم شما هزار برابر بزرگتر از قبل بارداری تان شده است و حدود 900 گرم وزن دارد. مهم نیست که در چه مرحله از بارداری خود قرار دارید، هفته های حاملگی شما باید با فاصله میان نقطه بالای رحم و استخوان شرمگاهی برابر باشد. چنانچه این فاصله مطابقت داشت، رشد جنین تان به صورت طبیعی است.
سؤال: در طی آخرین جلسه معاینه، پزشک رحمم را اندازه گرفت و گفت که کمی کوچک است، حالا نگرانم، علت این مشکل چیست؟
اگر پزشک، دستور انجام آزمایش تشخیص دیگری مثل سونوگرافی نداده است، و در زمینه های ربان قلب جنین یا سطح فعالیت های او اظهار نگرانی نکرده ناراحت نباشید. برخی از خانم ها به دلایل بسیاری، رحم شان کوچک تر است که این انتظار وجود دارد که بچه آن ها به خاطر کوچکی رحم، نیز کوچک باشد. در چنین وضعیتی، شاید بچه چرخیده باشد یا سرش کاملا درون لگن رفته باشد.
اگر جنین شما درسه ماهه ی سوم، وزن کافی نگرفته باشد، ممکن است در وضعیتی که محدودیت رشد در داخل رحم (IUGR) نامیده می شود، قرار داشته باشد. این وضعیتی است که جنین به خاطر عدم رشد کافی، کوچک تر از حد معمول است.

این شرایط غالبا برای مادرانی اتفاق می افتد که از بمار فشار خون رنج می برند و دو یا چند قلو حامله هستند و یا ممکن است نشانه های ناهنجاری هایی در جنین یا جفت باشد.
معمولا پزشکان که به محدودیت رشد درون رحمی برای جنین مشکوک هستند، سن حاملگی را با دقت و براساس آخرین دوره ی پریودتان و معاینه اولیه ی لگن یا سونوگرافی های قبل از هفته بیستم مورد بررسی قرار می دهند. تاریخ زایمان بر اساس اندازه ی جنین در حال حاضر تغییر پیدا نمی کند، مگر این که اشتباهی از همان ابتدا وجود داشته باشد.
اگر تاریخ زایمان دقیق است و جنین به اندازه ی کافی رشد نکرده است، مرحله ی بعدی این است که سونوگرافی انجام شود. در سونوگرافی، دور سر، طول استخوان و وضعیت شکم جنین بررسی می شود. سونوگرافی وزن حدودی جنین را نشان می دهد و مشخص می کند که جنین در کجای منحنی رشد قرار دارد.
سونوگرافی، این امکان را به پزشک می دهد که ببیند آیا جنین کوچک در عین سالم بودن حرکت می کند یانه. اگر جنین شما سالم اما کوچک باشد، پزشک شما خواهد گفت که کمی صبور باشید و جنین روند رشد خود را به موقع ادامه دهد.
چنانچه جنین خیلی کوچک باشد و به اندازه ی کافی سرحال نباشد، احتمالا پزشک آزمایش هایی را تجویز می کند. حتی ممکن است بخواهد سزارین داشته باشید مخصوصا اگر هفته 37 را پشت سر گذاشته اید.

 موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان

 نویسنده : آرزو رضوانی

 تاریخ انتشار :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ثابت کنید ربات نیستید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.




مطلب پیشنهادی

تاثیر استرس زیاد در زنان باردار از دیدگاه روان شناسی

تاثیر استرس زیاد در زنان باردار از دیدگاه روان شناسی روان شناسان و متخصصین علوم …