خانه / روابط زناشویی / مسائل جنسی و زناشویی / اختلال های روانی جنسی / اختلال های لذت جنسی (درد جنسی _ واژینیسم )

اختلال های لذت جنسی (درد جنسی _ واژینیسم )

اختلال های لذت جنسی (درد جنسی _ واژینیسم )

اختلال های اوج لذت جنسی

الف) اختلال اوج لذت جنسی در زن
ویژگی اصلی اختلال اوج لذت جنسی در زن تاخیر یا فقدان مستمر یا برگشت کننده ی اوج لذت جنسی در زن به دنبال مرحله برانگیختگی جنسی طبیعی است. زنان تغییر پذیری گسترده ای در نوع یا شدت تحریکی که مشاهده می کنند در اوج لذت جنسی از خود نشان می دهند.
تصویر بدن، عزت نفس یا رضایت از روابط باشد. چون توانایی رسیدن به اوج لذت جنسی در زنان همراه با سن افزایش می یابد، از این رو اختلال اوج لذت جنسی در زن ممکن است در زنان جوانتر شایعتر باشد.

آنورگاسمی بسیار شایع است و دست کم از هر ۵ زن در جهان، یکی به این عارضه دچار می شود. شدت ارگاسم در میان زنان بسیار متفاوت است و زنان از لحاظ تعداد ارگاسم ها یا میزان تحریک مورد نیاز برای رسیدن به ارگاسم نیز با یکدیگر متفاوت هستند. ارگاسم، از منظر طبی، به معنای احساس لذت شدید جسمی و رهایی از تنش است که با انقباض های غیرارادی و موزون عضلات کف لگن همراه است. اما همیشه ارگاسم به این صورت نیست. برخی از زنان احساس انقباض عضلات کف لگن یا لرزش رحم حین ارگاسم را دارند. برخی از زنان نیز ارگاسم را به صورت احساس گرمایی در همه بدن توصیف و برخی دیگر آن را به صورت احساسی مانند مورمور شدن بیان می کنند.

نشانه های عمده آنورگاسمی: شامل ناتوانی در تجربه ارگاسم یا تاخیرهای طولانی در رسیدن به ارگاسم است.

اما انواع متفاوتی از آنورگاسمی وجود دارد :

  • آنورگاسمی اولیه :
    این وضعیت به معنای آن است که زن هرگز تجربه ارگاسم را نداشته است.
  • آنورگاسمی ثانویه :
    این وضعیت به معنای آن است که زن قبلا ارگاسم را تجربه کرده اما اکنون در رسیدن به آن دچار مشکل شده است.
  • آنورگاسمی موقعیتی :
    این وضعیت به معنای آن است که زن تنها در موقعیت های خاصی می تواند ارگاسم را تجربه کند. این عارضه در زنان بسیار شایع است. در واقع، حدود ۸۰ درصد زنان تنها در نتیجه تحریک کلیتوریس، ارگاسم را تجربه می کنند.
  • آنورگاسمی عمومی :
    این وضعیت به معنای آن است که زن در هیچ موقعیتی نمی تواند به ارگاسم برسد.

علت نرسیدن به اوج جنسی چیست ؟
اوج لذت جنسی یا ارگاسم، فرآیندی پیچیده و در واقع، واکنشی به بسیاری از عوامل جسمی، عاطفی و روانی است. داشتن مشکل در هر یک از زمینه های زیر ممکن است رسیدن به ارگاسم را مختل کند.

۱) علل جسمی
طیف گسترده ای از بیماری ها، تغییرات جسمی و داروها ممکن است ارگاسم را مختل کنند:

بیماری ها :
هر بیماری ممکن است بر این بخش چرخه جنسی اثر بگذارد، از جمله دیابت، بیماری های عصب شناختی مانند ام اس و …
ارگاسم همچنین ممکن است در نتیجه جراحی های زنانه مانند برداشت رحم یا جراحی برای سرطان های زنان مختل شود. به علاوه، تجربه نکردن ارگاسم اغلب با سایر مشکلات جنسی مانند آمیزش دردناک همراهی دارد.

داروها :
بسیاری از داروها رسیدن به اوج لذت جنسی را مختل می کنند. از جمله این داروها می توان به داروهای ضد فشارخون، داروهای آنتی هیستامین (ضدحساسیت) و داروهای ضدافسردگی – به خصوص داروهای مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین مانند فلوکستین اشاره کرد. داروهای ضدافسردگی در مردان نیز ممکن است باعث عدم رسیدن به اوج لذت جنسی و اختلال نعوظ شوند.

الکل و مواد مخدر :
مصرف بیش از حد الکل و مواد روانگردان می تواند ارگاسم را مختل کند.

فرآیند سالمندی :
با افزایش سن، تغییراتی طبیعی در بدن، هورمون ها، دستگاه عصبی و دستگاه گردش خون ایجاد می شود که بر فعالیت جنسی اثر می گذارد. کاهش میزان هورمون جنسی زنانه استروژن که حین گذر به دوران یائسگی رخ می دهد ممکن است به خصوص بر اوج لذت جنسی زنان اثر بگذارد. مقدار پایین هورمون زنانه در بدن می تواند حساسیت کلیتوریس، نوک پستان ها و پوست را کاهش دهد و خون رسانی به واژن و کلیتوریس را دچار اختلال کند. با این حال، نرسیدن به اوج لذت جنسی صرفا به زنان سالمند محدود نمی شود و حتی بسیاری از زنان می گویند با افزایش سن، تجربه جنسی آنها رضایت بخش تر می شود.

۲) عوامل روانی
بسیاری از عوامل روانی در توانایی رسیدن به ارگاسم یا اوج لذت جنسی دخالت دارند:
مشکلات سلامت روانی، مانند اضطراب و افسردگی
اضطراب حین رابطه زناشویی
استرس و فشارهای اقتصادی
باورهای فرهنگی خاص
ترس از بارداری یا بیماری های مقاربتی
آشفتگی و سراسیمگی

۳) عوامل ارتباطی
بسیاری از زوج هایی که دچار اختلافات زناشویی هستند، در فعالیت های جنسی نیز دچار مشکل می شوند. از جمله عوامل ارتباط موثر بر اوج لذت جنسی می توان به این موارد اشاره کرد:
نداشتن پیوند عاطفی با همسر
تعارض ها و اختلافات حل نشده
نبود ارتباط مناسب با همسر از لحاظ نیازها و ترجیحات جنسی
عدم وفاداری و از بین رفتن اعتماد میان زن و شوهر.

چطور آنورگاسمی را درمان می کنند ؟
درمان آنورگاسمی ممکن است مشکل باشد. درمان شما بستگی به این دارد که علت زمینه ساز علایم شما چیست؟ اما پزشک تان ممکن است مجموعه ای از شیوه ها را برای درمان شما به کار ببندد. درمان آنورگاسمی در اغلب زنان به چیزی بیشتر از تجویز ساده دارو نیاز دارد. توجه به مشکلات ارتباطی با همسر و عوامل استرس زای روزمره بسیار مهم است. همچنین اینکه بدنتان را بشناسید و انواع متفاوت تحریک جنسی را امتحان کنید، می تواند به شما کمک کند.

ب) اختلال اوج لذت جنسی مرد
ویژگی اصلی اختلال جنسی در مرد تاخیر یا فقدان مستمر یا برگشت کننده ی اوج لذت جنسی به دنبال مرحله برانگیختگی جنسی طبیعی است. این اختلال باید موجب پریشانی یا مشکل بین فردی قابل ملاحظه شود مسترز و جانسون این اختلال را در 3/8 درصد یک گروه بیمار 447 نفری مبتلا به اختلالات گزارش نمودند این اختلال در مردهای مبتلا به اختلال وسواس شایعتر از سایر افراد است و شیوع کلی آن در مرد 5 درصد گزارش شده است.

تمایل جنسی: به مجموعه ای از خیالبافی ها و خواب های جنسی و تاثیرپذیری از عوامل تحریک کننده محیطی و درونی برای داشتن رفتار جنسی گفته می شود.

کاهش میل جنسی: این مشکل ممکن است به صورت حاد یا تدریجی و طی ماه ها و سال ها، ایجاد شده باشد. ممکن است فقط در شرایط خاصی این مشکل برای وی ایجاد گردد. علت کاهش میل جنسی در مردان را می توان در دو گروه اصلی علت های جسمی و عاطفی – روانی تقسیم بندی نمود.

از علل شایع کاهش یا فقدان میل جنسی : می توان به افسردگی ، اضطراب و استرس ، اختلاف با همسر ، مصرف برخی داروها ، الکل و مواد مخدر و برخی اختلالات هورمونی ( مانند کم کاری تیرویید و افزایش هورمون پرولاکتین ) ، اشاره نمود. همچنین بیماری های سیستمیک مانند نارسایی کبد یا کلیه یا قلب یا دیابت یا بیماری هایی که موجب دردهای مزمن می گردند، می توانند باعث کاهش تمایلات جنسی گردند.

ج) انزال زودرس
وِیژگی اصلی انزال زودرس، شروع مستمر یا برگشت کننده اوج لذت جنسی و انزال با کمترین تحریک جنسی قبل از دخول، ضمن آن، یا با فاصله ای کوتاه پس از دخول و پیش از زمان دلخواه شخص است.
امروزه انزال زودرس در مردهایی که تحصیلات دانشگاهی داشته اند بیشتر از افراد کم سواد دیده می شود و علت آن ظاهرا اهمیتی است که این افراد برای ارضاء طرف مقابل هستند. حدود 40 درصد مردهایی که به علت اختلالات جنسی معالجه می شوند شکایت عمده شان انزال زودرس است. بیشتر مردان جوان همراه با افزایش تجربه  جنسی و سن، به تاخیر انداختن اوج لذت جنسی را می آموزند. اما در برخی انزال درس ادامه می یابد و ممکن است که مشکلاتی را برای شخص به وجود آورد.

اختلال های درد جنسی

الف) مقاربت دردناک
ویژگی اصلی مقاربت دردناک، درد تناسلی است که با آمیزش جنسی رابطه دارد. مقاربت دردناک به ندرت شکایت عمده در مراکز بهداشت روانی است. مبتلایان به مقاربت دردناک معمولا در مراکز پزشکی عمومی در جستجوی درمان بر می آیند. معیار بروز واقعی مقاربت دردناک معلوم نیست، ولی گفته می شود که 30 درصد اعمال جراحی انجام گرفته در ناحیه تناسلی زن ایجاد مقاربت دردناک موقت می نماید. این اختلال موجب پریشانی یا مشکل بین فردی قابل ملاحظه می شود.

مقاربت دردناک عارضه ای شایعی است و تا یک پنجم زنان زمانی در طول زندگی شان ممکن است دچار آن شوند. در اغلب موارد دیس پارونیا یک علت جسمی اولیه وجود دارد و باید پیش از آنکه این عارضه را به عوامل روانی نسبت داد، آن را برطرف کرد. واژینیسموس، شکل شدید مقاربت دردناک است که ناشی از انقباض ناخودآگاه عضلات کف لگن است. گرچه تصور شما این است که آمیزش جنسی  باید تجربه ای لذت بخش باشد، اما ممکن است برای شما به تجربه ای دردناک بدل شود. ممکن است از سخن گفتن درباره این عارضه احساس خجالت کنید یا فکر کنید اشکالی جدی در مغز یا دستگاه تناسلی تان دارید، اما حقیقت این است که آمیزش جنسی برای همه زنان در همه اوقات لذت بخش و بدون درد نیست. در واقع بسیاری زنان در نقطه ای از زندگیشان به علت هایی بسیار معمولی ممکن است آمیزش دردناک را تجربه کنند.
دیس پارونیا، اصطلاحی پزشکی به معنای مقاربت دردناک است. این بیماری اصولا عارضه ای است که زنان را گرفتار می کند، اما گاهی در مردان هم رخ می دهد. در اغلب موارد علل مقاربت دردناک، حتی اگر مدت ها طول کشیده باشد، قابل برطرف کردن است، اما ممکن است پس از اینکه علت اولیه بیماری برطرف شد، فرد با توجه به تجربیات قبلی، همچنان احساس درد کند.

اصطلاح پزشکی که برای این عارضه به کار می رود، «دیس پارونیا» است که این صورت تعریف می شود: داشتن درد تناسلی مداوم یا عودکننده که درست پیش از آمیزش جنسی، در حین آن یا پس از آن رخ می دهد و باعث ناراحتی فرد می شود.

 
شدت آمیزش دردناک

آمیزش دردناک ممکن است شدت یا مکان های متفاوتی داشته باشد، از جمله:

  •  احساس درد با هر دخولی، حتی هنگام گذاشتن تامپون.
  • احساس درد تنها هنگام آمیزش در حالتی خاص.
  • درد جدید پس از دوره قبلی آمیزش جنسی بدون درد.
  • درد سطحی (در دهانه ورودی دستگاه تناسلی.)
  • درد عمیق در دستگاه تناسلی هنگام آمیزش.
  • احساس سوزش یا درد مبهم.
 
علت های آمیزش دردناک
علل آمیزش دردناک بر حسب محل احساس درد، درد سطحی یا عمیق متفاوت است.
علل درد سطحی (هنگام دخول): در هنگام دخول به علل متفاوتی ممکن است رخ دهد، از جمله:
  • نرم شدگی ناکافی :
    به نقل از آکاایران : این عاضه اغلب به علت نوازش ناکافی پیش از آمیزش است. همچنین به طور شایعی پس ازیائسگی ، پس از زایمان یا هنگام شیردهی از پستان به علت افت هورمون استروژن هم ممکن است نرم شدگی واژن به میزان کافی ایجاد نشود. برخی از داروها که میل یا برانگیختگیجنسی را مهار می کنند، می توانند نرم شدگی واژن را نیز کم کنند و به آمیزش جنسی دردناک منتهی شوند. از جمله برخی داروهای ضدافسردگی، داروهای ضدفشارخون ، داروهای آنتی هیستامین (ضدحساسیت) و برخی از قرص های پیشگیری از بارداری.
  • آسیب، تحریک، ضربه :
    آسیب ها و جراحت های ناشی از حوادث، جراحی لگن، اپیزیوتومی یا ناهنجاری های مادرزادی.
  • التهاب، عفونت یا اختلال پوستی :
    عفونت در ناحیه تناسلی یا مجاری ادراری می تواند آمیزش را دردناک کند. اگزما یا سایر مشکلات پوستی ناحیه تناسلی نیز می تواند این عارضه ایجاد کند.

ب) واژینیسم
ویژگی اصلی واژینیسم انقباض غیر ارادی برگشت کننده یا مستمر عضلات میان دوراهی در برگیرنده ثلث خارجی مهبل در زمان تلاش برای دخول آلت تناسلی، انگشت، تامپون یا اسپکیولوم است.
این اختلال باید موجب پریشانی یا مشکل بین فردی قابل ملاحظه شود.

واژینیسم: نوعی رفلکس غیر ارادی است که با واسطه ی تلاش های واقعی یا خیالی برای دخول به واژن پدیدار میشود.

این وضعیت دو نوع دارد که عبارتند از :

1-نوع ژنرالیزه یا عمومی:

بیمار قادر به قراردادن هیچ چیز حتی انگشت خود یا تامپون در داخل واژن نیست.

2- نوع وضعیتی:
بیمار قادر به استفاده از تامپون است و می تواند معاینه لگنی را انجام دهد ، اما قادر به تحمل نزدیکی جنسی نیست. زوجها معمولا به مدت چند سال و قبل از جستجوی کمک برای حل این مشکل، با آن تطابق پیدا میکنند .

اغلب هیچ وضعیت آشکاری که زمینه ساز واژینیسم باشد ( از قبیل سابقه  تجربه ی ناخوشایند جنسی یا تروما ، سوء استفاده جنسی یا مقاربت دردناک بودن اولین معاینه لگنی ) وجود ندارد. علی رغم وجود تئوریهای مختلف ، هیچ مدرک علمی مبنی بر اینکه واژینیسم در اثر سخت گیری های سنتی مذهبی ،تربیت های منفی جنسی یا نگرانیهایی درباره ی جهت گیری جنسی ایجاد میشود وجود ندارد .زنان مبتلا به واژینیسموس معمولا ترسی شدید از دخول واژینال و تصوراتی غلط در مورد آناتومی و اندازه واژن دارند .
ترس آنان از آسیب دیدن ، ممکن است ناشی از این باشد که وارد شدن چیزی به اندازه آلت تناسلی در واژن به آنها آسیب میرساند و بطور مشابه از این مسئله نیز میترسند که زایمان واژینال به آنها آُسیب برساند.

تشخیص واژینیسم :
این کار صرفا وقتی امکان پذیر است که زن بیاموزد که رانهایش را از هم باز کند، لبها رابا  انگشتان خود از هم باز کند و یا به معاینه کننده این اجازه را بدهد و لمس ناحیه مدخل را  تحمل نماید .

1- زوج را تشویق به انواعی از فعالیت های جنسی کنید که در آنها هیچ نوع تلاشی برای نزدیکی صورت نمیگیرد. آنان ممکن است مجددا به وعده های ملاقات اختصاصی و استفاده همه جانبه از زمینه های جنسی نیاز داشته باشند.

2- انقباض رفلکسی عضلات لگنی احاطه کننده واژن را که در برابر لمس رخ می دهد (بویژه هنگامی که لمس فقط با احساسات منفی و درد جسمانی همراه است ) برای بیمار توضیح دهید.
این زنان به ندرت از تامپون استفاده میکنند . و از استفاده از مدخل و واژن در اعمال جنسی پرهیز می کنند و بنابراین تاکنون هیچ گونه احساس خنثی یا منفی را در این مناطق بدن خود درک نکرده اند .

3-  از بیمار بخواهید هر روز چند دقیقه ناحیه ء تناسلی خود را لمس کند (تا حد امکان نزدیک به مدخل واژن). این عمل را میتوان هنگامی که زن در وان حمام قرار دارد یا اینکه خود را در بستر شل کرده است ، انجام داد این عمل جنبه شهوانی ندارد و در ابتدا ممکن است باعث اضطراب زن نیز شود ، در صورتی که زن روزانه این کار را انجام دهد ، اضطراب به سرعت کاهش خواهد یافت. –

4- پیشنهاد کنید تصورات بصری را به تمرینات سابق اضافه نماید. به این ترتیب او تصور میکند که قادر است معاینه واژینال محدودی را انجام دهد .
برای این کار بیمار بر روی تختی با زاویه حدود ۷۰ درجه می نشیند و با کمک آینه مدخل واژن را میبیند و لبهای ولو را از هم باز میکند و احساس میکند وقایعی که اتفاق می افتد در کنترل اوست .

5- پس از اینکه بیمار آماده شد میتواند معاینه ولوواژینال نسبی را مانند روشی که در مرحله ۴ توضیح داده شد انجام دهد. در صورت امکان او را تشویق به لمس واژن و حرکت دادن انگشت به پشت پرده بکارت نمود ، پس از آن این کار را با انگشت دستکش دار پزشک انجام دهید.

6- هنگامی که واژن به اندازه کافی معاینه شد یک سری دیلاتاتور واژینال را که به تدریج قطر آنها افزایش می یابد وارد کنید ، اگر علائم ( بخصوص علائمی از قبیل سوزش در هنگام انزال مایع منی ، دیزیوری (سوزش ادرار) یا ولوودینی( درد ولو)پس از تلاش برای انجام نزدیکی بیمار باید قبل از اینکه معاینه مجدد صورت بگیرد از کوچک ترین دیلاتاتور استفاده کند.

7- معاینه را با کمک زن تکرار نمایید و با کمک سواپ پنبه ای وجود آلودگی را باید بررسی کرد. گاهی پزشک میتواند اینکار را انجام دهد ، انجام این کار کاملا به مقدار اضطراب و نگرانی زن بستگی دارد . با وجود این ، در صورتی که بیمار لبههای مدخل واژن را لمس کند ، از تعداد موارد یافته های کاذب آلودیگی، کاسته میشود .و ستیبولیت یا سایر یافته هایژنیکولوژیک باید درمان شود .

 موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان

 نویسنده : آرزو رضوانی

 تاریخ انتشار :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ثابت کنید ربات نیستید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.




مطلب پیشنهادی

رفتارهای جنسی ناسالم و پرخطر کدامند؟

رفتارهای جنسی ناسالم و پرخطر کدامند؟ یکی از معضلات کنونی جامعه عدم اطلاع کافی نوجوانان …