خصوصیات فیزیولوژیک مواد داخل منی

خصوصیات فیزیولوژیک مواد داخل منی

منی مایعی است ژله مانند ، شیری رنگ لزج وچسبناک با بوی مخصوص که آمیزه ای از ترشحات تخمها، اپی دیدیم ، مجاری وابران ، کیسه های منی غده ی پروستات وغده های کوپر است.

واکنش آن قلیایی(5/7 -3/7-PH) و وزن مخصوص آن 1030-1028 است منی از دو قسمت جداگانه تشکیل یافته است . یکی عناصر زنده و تشریحی به نام اسپرماتوزوئیدها که در تخم ها ساخته میشود و دیگری مایعی موسوم به پلاسمای سمینال که آمیخته ای از مواد گوناگون است واسپرماتوزئیدها در آن شناورند. اسپرماتوزئیدها کمتر از8درصد حجم منی را تشکیل می دهند و تعداد آن ها در هر سانتی متر مکعب منی به طور متوسط 120 میلیون است.هر اسپرماتوزوئیدیک سرو یک دم دارد. سر حدود 5 میکرون طول و 3.5 میکرون پهنا دارد و دم (که خود واجد سه قطعه میانی و اصلی از انتهایی است) 55 میکرون طول دارد. به این ترتیب طول هر اسپرماتوزوئید حدود 60 میکرون است و با حرکات شلاقی دم خود را و احتمالا به سبب فشار مایعی که در لوله های منی ساز جمع می شود خارج می شوند. هیچ گونه فعالیت و جنبشی ندارند. پس از این که حداقل 18 ساعت در اپی دیدیم ماندند. قابلیت حرکت پیدا می کنند، اما حرکت کاملا فعال آنها هنگامی است که ضمن انزال در ترشحات پروستات و کیسه های منی شناور می شوند. اسپرماتوزوئیدها سلول هایی به 23 کروموزوم هستند و قاعدتا باید نیمی از آنها حامل کروموزوم جنسی X و نیمی حامل کروموزوم جنسی Y باشند. اما مشاهدات جدید دانش پژوهان نشان می دهد که معمولا این چنین نیست و چه بسا که اسپرماتوزوئیدهای حامل کروموزوم Y دو برابر اسپرماتوزوئید حامل کروموزوم X باشند.در گذشته تعیین این که کدام اسپرماتوزوئید، کروموزوم Y دارد از روی شکل اسپرماتوزوئیدها ممکن نبود ولی تحقیقات جدید نشان می دهد آنهایی که سرگرد و کوچک و قدرت تحریک بیشتر دارند نر (حامل ک –Y) و آنها که سر بزرگ و دراز دارن مانند(حامل ک – X) می باشند.

منی در اپی دیدیم به ویژه در ناحیه دم آن و نیز در مجرای وابران به ویژه در آمپول آن، ذخیره می شود. اسپرماتوزوئیدها تا هنگامی که در این محیط قلیایی قرار دارند، در صورت تناسب درجه حرارت، مدتها زنده می مانند (متجاوز از چند ماه) ولی پس از خروج از بدن مرد در حرارت 37 درجه و محیط قلیایی بیش از چند ساعت زنده نخواهند ماند. برای نگهداری اسپرماتوزوئیدها در محیط خارج باید از انجماد آنها کمک گرفت و تجربیات جدید نشان داده است که بهترین درجه حرارت برای نگهداری منی 85 درجه سانتی گراد است.

هنگامی که در نتیجه نزدیکی و یا با تلقیح مصنوعی اسپرماتوزوئیدها در دستگاه آمیزش زن آزاد می شوند، معمولا بیش از 24ساعت زنده نمی مانند ولی گاه در مخاط گردن رحم فرو می روند و تا هفت روز در آنجا زیست می کنند.

هسته بزرگی که بر سر هر اسپرماتوزوئید وجود دارد، از مقدار زیادی نوکلئوپروتئین تشکیل یافته و در پیکر هر اسپرماتوزوئید به طور کلی پروتیدها، چربی ها، بازهای مختلف، مواد معدنی(به ویژه فسفات) و عناصر مختلف وجود دارد.

منی آدمی به صورت مایعی آبگونه (سیال) از مجرای ادرار خارج می شود و بلافاصله به توده نشاسته مانندی تبدیل می گردد و دوباره پس از 5 تا 20 دقیقه آبگونه می شود. تا هنگامی که منی دوباره آبگونه نشده است، حرکت اسپرماتوزوئیدها در آن ممکن و یا کافی نیست.

از این رو توصیه می شود که آزمایش منی پس از 20 دقیقه انجام گیرد. منی در داخل بدن، آبگونه است و در هنگام انزال ماده ای بر آن افزوده می گردد که آن را منعقد می سازد. تصور می کنند که این انعقاد ناشی از کیسه های منی تراوش می شود. در بسیاری از جانوران انعقاد منی صورت نمی پذیرد. ولی در گروهی از آنها غده ای به نام غده ی منعقد کننده وجود دارد که ترشح آن سبب بسته شدن منی آبگونه می شود.

آبگونه شدن دوباره منی را پس از 20دقیقه وابسته به ترشح آنزیم پرتئولیتیک از پروستات می پندارند. ماهیت موادی که در انعقاد و آبگونه شدن منی دخالت می کنند، کاملا ناشناخته مانده است. اما پس از اینکه منی آبگونه شده است در کسانی که بطور مادرزادی فاقد مجرای وابران و یا مجرای وابرانشان را ضمن عمل جراحی (برای پیشگیری از آبستنی) بسته اند، منی منعقد می شودتصور می کنند که چون فقدان مجرای وابرانغالبا با فقدان کیسه های منی همراه است؛ (مبدا جنینی آنها یکی است) منعقد نشدن منی مربوط به نبودن کیسه های منی در نتیجه فقدان آنزیم وزیکولار است. در این موارد لازم است که میزان فروکتوز منی سنجیده شود تا وجود یا نبودن کیسه های منی آشکار گردد.

چسبندگی یا ویسکوزیته منی، اسپرماتوزوئیدها را در برابر عوامل خارجی به ویژه محیط اسیدی مهبل زن محفوظ می دارد. اما اگر چسبندگی زیاد باشد، اسپرماتوزوئیدها در آن به فلاکت در می مانند و نیروی جنبشی نخواهد داشت و فرد عقیم خواهد بود.

باید اشاره کرد که خواص و ترکیب شیمیایی منی در افراد مختلف متفاوت است و این تفاوتها آنچنان اختصاصی است که به کمک آن می توان افراد را از یکدیگر بازشناخت و حساسیت این آزمایش به حساسیت مطالعات انگشت نگاری می رسد. اما متاسفانه بر خلاف علائم انگشت نگاری، خواص منی در هر فرد پیوسته دگرگون می شود زیرا که محیط شیمیایی دائما در حال تغییر است و از سوی دیگر عوامل محیطی مانند حرارت و نیز دفعات نزال، ترکیب منی را به هم می زند.

 موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان

 نویسنده : مدیر سایت

 تاریخ انتشار :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ثابت کنید ربات نیستید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.




مطلب پیشنهادی

مراحل تحریک جنسی

مراحل تحریک جنسی در مردان و زنان مرحله اول: پیدایش میل و اشتهای جنسی مرحله …