خانه / روابط زناشویی / مسائل جنسی و زناشویی / رابطه جنسی را تا چه حدی باید انجام داد؟

رابطه جنسی را تا چه حدی باید انجام داد؟

رابطه جنسی را تا چه حدی باید انجام داد؟

باید گفت که در افراد مختلف فرق می کند. اگر لازم شود که مقیاس و قاعده ای بیان کنیم باید چنین بگوئیم: چه شما و چه زنتان فقط باید وقتی عمل جنسی انجام دهید که احساس کنید به ان احتیاج دارید و از ان لذت خواهید برد. مرد اگر رابطه جنسی را طوری تنظیم کند که هر وقت زن ارزو کند، او با میل و علاقه بتواند انجام دهد خیلی بهتر خواهد بود. والا اگر فقط در مواردی که خودش ارزو می کند عمل انجام دهد و در مواردی که زن اظهار تمایل می کند، خودداری کند و یا با بی میلی عمل کند، فواید روحی و جسمی رابطه جنسی از میان می رود. البته گاهی پس از این که مدتی از هم دور بوده اند، اگر به فاصله های کوتاهی چندبار عمل جنسی انجام دهند برای هر دوی شان لذت بخش است و مانعی ندارد. خلاصه رابطه جنسی چیزی است که باید زن و شوهر به تناسب تمایلاتشان ان را تنظیم کنند. بکوشید که در هنر عشق متخصص شوید ولی در اثنای این کوشش سرمایه مردیشان را نیز افزایش دهید. روح نیز مانند جسم احتیاج به دیسیپلین و غذاهای فراوان دارد.

 چه روح و چه جسم اگر فقط یک نوع غذا بخورد نمی تواند به قدر کافی رشد کند. هیچ زنی فقط اظهار قدرت جنسی را برای مرد کافی نمی شمارد. گذشته از ان متمرکز کردن تمام نیرو و انرژی فقط در یک نقطه روح را بی حاصل می سازد و وجود را دچار فساد می کند. فقط در فکر قدرت جنسی بودن و از سایر مسائل صرفنظر کردن مثل اینست که یک چرخ تنها فقط روی یک خط مستقیم راه برود و اغلب بیماری های روحی از اینجا سرچشمه می گیرد. غذاهای روح هر قدر که متنوع تر باشد منبع نیروی روحی مان بی پایان تر می شود افق فکری مان بازتر می گردد و شانس ناتوان شدنمان بیشتر و توانائی و جذبه همسری مان زیادتر می گردد.
جسم نیز برای خود حقوقی دارد. بناکردن روح به قیمت تضییع جسم امکان ندارد. گذشته از ان اگر روح کورکورانه تحریک شود جسم خسته می گردد و حال ان که نیروی انسان بسته به موازنه موجود بین روح و جسم است. ممکن است فردی از لحاظ فکر به درجات فوق العاده ای برسد ولی وقتی که جسم او ناتوان بود چه فایده ای دارد؟

احساس

” ناپلئون “ در یکی از حساس ترین روزهای زندگیش از درد مرضی بخود می پیچید و او ان روز گفت : ” انسان برای این که ژنرال خوبی شود باید سالم باشد.” صحت و سلامت در عین حال یکی از شرائط اساسی زندگانی جنسی موفقیت امیز است. مردی که از لحاظ جسم و روح سالم باشد اشکالات جنسی را که گهگاه روبرو می شود به اسانی می تواند رفع کند.

برای این که جسم و روح بتواند چه اشکالات جنسی و چه اشکالات روح را به اسانی شکست دهد باید گذشته از کار و کوشش؛ بازی و تفریح نیز داشته باشد. حتی اگر جسممان تاب تحمل داشته باشد صرف تمام نیروی مان برای کار و کوشش کار عاقلانه ای نیست. هیچ ماشینی تاب چنین معامله ای را نمی تواند داشته باشد و بدن ایشان نیز که ماشینی بسیار حساس و ظریفی است اگر با دقت و مواظبت به کار نرود چگونه می تواند به کار خود ادامه دهد، فقط با دقت و مواظبت در طرزکار انست که می توانیم انرژی مان را جمع کنیم و با راحتی، نشاط و شوق به کارمان ادامه دهیم و سرمایه ذخیره شده ای از نیروی جسمی و روحی داشته باشیم که در موارد فوق العاده بتوانیم به مصرف برسانیم. پس از روح و جسم سالم انتخاب همسر نیز در حفظ قدرت اهمیت فوق العاده ای دارد و باید گفت که در ناتوان شدن نیز نقش مهمی دارد. اگر عشق یگانه سبب هر رابطه جنسی و یگانه عامل ادامه زندگی زناشویی بود چنین حوادث ناتوانی چندان زیاد پیش نمی امد. حال ان که اغلب ازدواج های کنونی نتیجه یک سری عومل اجتماعی و اقتصادی و خارج از محیط عشق می باشد. امروزه هنر عشق عبارت از همان هنر راضی نگاه داشتن زن است. هر چند که امروز موفقیت در ان چندان کار اسانی نیست.
خارج از رابطه جنسی نیز مسائل دیگری وجود دارد که اهمال ان ها بین زن و شوهر، سردی و بدبختی به وجود می اورد یک شوهر به جای این که مثل بچه چهار ساله ای اخمهایش را درهم کند و بنشیند، بهتر است برای رفع اشکالات و تولید توافق بین خود و زنش بکوشد. باید به ساختمان مزاجی و روحی زنش اشنا باشد و درباره اختلاف ذوق و سلیقه هائی که با هم دارند به خرج دهد. اگر ان ها این حساب را بکنند که هر شخصی حق استفاده از آزادی را دارد و داشتن نقص ها و نقاط ضعفی برای هرکس طبیعی است و همچنین اگر هر دو نسبت به هم احترام متقابل داشته باشند زندگی شان پر حاصل تر می شود و از نعمت های زندگانی زناشوئی بیشتر بهره مند می شوند.

روابط
زیان افراط در جماع و علائم شهوت کاذب

به طور کلی شهوت مردان برعکس شهوت زنان میعاد خاص ندارد و حالت و مزاج و استعداد خود مردان نیز از این حیث با هم متفاوت است. بعضی از مردان از جوانی تا پیری می توانند بدون خستگی روزی یکبار جماع کنند، بعضی دیگر هر دو تا سه روز می توانند و شاید همین دسته مردان بتوانند روزی تا سه بار از عهده ی جماع برایند بشرطی که هر روز این دفعات متوالی انجام نشود. انجام دفعات زیاد این عمل محال است که دوام یابد و در صحت و سلامت انسان اثر بد نداشته باشد و هر قدر مرد حس کند که از جماع زیاد خسته و کوفته نمی شود، سرانجام روزی خواهد رسید که عواقب افراط در جماع را به شکل ضعف عصبی و ناتوانی بنیه عمومی یا عنن و فقدان نیروی باء در خویشتن به عیان خواهد دید.

 موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان

 نویسنده : آرزو رضوانی

 تاریخ انتشار :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ثابت کنید ربات نیستید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.




مطلب پیشنهادی

بهداشت (جسمانی _ روانی _ جنسی)

بهداشت جسمانی حین درمان توجه به بهداشت ناتوانان جنسی نیز مهم است که: از یک …