ناسازگاری های جنسی

ناسازگاری های جنسی

ناسازگاری های جنسی

گاهی تمایز آن چه ” ناسازگاری جنسی” نامیده می شود، از ” ناتوانی ناشی از کمبود میل جنسی” اساسا ممکن نیست. به این دلیل در بسیاری از موارد این دو با یکدیگر اشتباه می شوند. با وجود این که کاهش دفعات مقاربت از علائم هر دو بیماری است، ولی در مورد ناسازگاری ها، به زمینه های “بیزاری بخش ” (Repugnance) و ” هراس انگیز” (Phobia) می بایست توجه داشت.

در سابقه بیمارانی که از ناسازگاری جنسی رنج می برند، همواره وقایع دردناک، شنیع و آسیب رسان را می توان جستجو کرد، 1/3 قربانیان حرکات و رفتارهای ناپسند اجتماعی معمولا به ناسازکاری جنسی مبتلا می شوند. در این قربانیان پس نوردهای پیچیده روحی، روانی تکوین یافته، و کم کم در ضمائر ناخودآگاه ایشان عقده های پرفشار و آزاربخشی شکل می گیرند. ادامه مستمر این فرآیند مخرب به ناسازگاری خواهد انجامید.

درمان
حضور، همدردی ، موضع متفاهم و شکیبایی همسر بیمار مبتلا نه تنها در مورد بیماری ” فقدان انزال”  الزامی و غیرقابل انکار است : بلکه اصولا می بایست در تمام اقدامات درمانی لازم در ناتوانی جنسی، در مد نظر آید. این نکته نمی بایست فراموش شود، که اصولا ناتوانی جنسی مشکل مشترک بوده، که زندگ دو انسان را صرف نظر از جنسیت تحت الشعاع قرار می دهد. اهمیت حضور همسر بیمار به قدری حیاتی و تعیین کننده است که در صورت عدم وجود آن هرگز نمی توان به درمان امیدی بست.

هدفی که در درمان بیماری فقدان انزال می بایست ترویج شده، و بارور گردد، القاء باور ” دادن و گرفتن ” ( Give & Take) است. در صورتی که بتوان با برنامه های درمانی اصولی و روشنگر زوجین را به اهمیت زندگی مشترک و الزام حضور و موضع ایثارگرانه از سوی دو طرف آگاه ساخت، این هدف تحصیل شده است. در غیر این صورت درمان چندان موفق نخواهد بود.

ماسترز و جانسن روش درمان بیماری ” فقدان انزال” را به طریق ذیل تشریح می کنند:

اگر مرد مبتلا با خود تحریک به انزال می رسد، می بایست در لحظات خاصی که انزال را غیرقابل اجتانب می یابد، مبادرت به مقاربت کرده تا در جریان فرآیند اصلاح گر و حساسیت زدایی، تجارب و عقاید ناروای خویش را از این عمل کم رنگ کرده و بالاخره زایل سازد. در زندگی مشترک زوجینی که سال ها از بیماری فقدان انزال رنج برده اند، وقوع اولین مقاربت کامل، لحظه تعیین کننده و پربهایی است. زین پس، در صورت شکوفا تر شدن تفاهمات بین زن و شوهر، می توان به درمان بیمار امیدوارانه نگریست.

بسیاری از بیماران مبتلا به فقدان انزال در اثر بروز پس نوردهای بازدارنده دچار ناتوانی ثانویه می شوند. پر واضح است که درمان این دسته از بیماران می بایست در آغاز در جهت اعاده قوای جنسی فرد بوده، تا در شرایط جدید مشکل اصلی و زمینه ای بیمار حل گردد. در پایان می بایست به نقش ” روان درمانی” در ارتقاء میزان پذیرش بیمار نیز اشاره شود. در روان درمانی به زوجین به صورت واحد نگریسته می شود. بهتر است جلسات درمانی را در فواصل منظم هفتگی ترتیب داد. تعدا این جلسات بسیار متغیر بوده و تابع شرایط زوجین و نیازهای درمانی آن هاست. یعنی از 6 تا 30 بار در هفته متغیر است. اهدافی که در این گونه درمان ها پیگیری می شود، عبارتند از: برقراری حس مسئولیت دوجانبه، به منظور کسب رضایت.
در واقع بسیاری از ناتوانی ها بیماری مشترک زوجین است: و به این دلیل تفاهمات دوجانبه را نیز می طلبد.

 موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان

 نویسنده : آرزو رضوانی

 تاریخ انتشار :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ثابت کنید ربات نیستید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.




مطلب پیشنهادی

بیماری های امیزشی (سوزاک _ سیفلیس)

بیماری های امیزشی زگیل امیزشی  Veneral Warts زگیل های ناحیه تناسلی به علت یک الودگی …