خانه / مراقبت از کودک / مراقبت پس از زایمان / آزمایش های دوران بارداری

آزمایش های دوران بارداری

آزمایش های دوران بارداری

فصل ششم
آزمایش های دوران بارداری
متخصص زایمان، در دوران بارداری، انجام آزمایش های معمولی را توصیه می کند که از این طریق از سلامت جنین و روند تدریج بارداری مطمئن شود.

آمینوتیک
زمان: بین هفته های 15 و 22
هدف: برای تشخیص سندرم داون، بیماری تای ساچ، انسداد مجرای پانکراس، کم خونی سلول های داسی شکل و سایر بیماری های ژنتیکی انجام می شود. پزشک معمولا این آزمایش را برای خانم های بالای 35 سال، یا خانم هایی که سونوگرافی یا آزمایش های خون آن ها مشکوک به نواقص و بیمار های مادرزادی است یا در خانواده ی آن ها سابقه ی اختلالات ژنتیکی وجود دارد، انجام می دهد.
روش آزمایش: در این روش پزشک، با استفاده از سونوگرافی، آمپولی را به داخل کیسه ی آب می زند و از مایع کیسه ی آب نمونه برداری می کند. تمام مراحل این آزمایش، چند دقیقه بیشتر طول نمی کشد. سلول های زنده به مدت تقریبا 14 روز در محیط آزمایشگاه پرورش داده می شوند، سپس از نظر ناهنجاری های کروموزومی و سایر مشکلات مادرزادی مورد بررسی قرار می گیرند.
خطرات: آزمایش آمینوتیک، از بین یک نفر در میلیون انجام می شود و در اکثر مواقع کاملا مطمئن هستند. بنابراین درصد کمی از خانم ها بعد از این نمونه گیری دچار سقط جنین می شوند و این اتفاق 1 در 200 است. این آزمایش در مرحله ای انجام می شود که فواید آن از خطراتش بیشتر است.

آمینوتیک

زمان: بین هفته های 32 و 38
هدف: تشخیص این موضوع که آیا رشد ریه ها کامل است. و یا نه.
روش: این آزمایش مانند آزمایش آمینوتیک در بین هفته های 15 تا 21 است.
خطرات: در این آزمایش کمی برای خونریزی، عفونت و زایمان زودرس وجود دارد.

آزمایش بیوفیزیکال
زمان: معمولا در سه ماهه ی سوم انجام می شود.
هدف: برای بررسی کلی سلامت جنین انجام می شود. این آزمایش معمولا در خانم هایی انجام می شود که بیماری های مزمن دارند، یا با مشکلات دوران بارداری مثل کاهش آب کیسه ی جنینی یا مشکلات جفت روبه رو هستند. این آزمایش، شاید در یک هفته، یک یا دو بار تکرار شود که در هر نوبت تقریبا 30 دقیقه طول می کشد.
روش: پزشک در آزمایش بیوفیزیکال معمولا از سونوگرافی استفاده می کند تا تنفس جنین، حجم عضلات، حرکات جنین و سطح مایع کیسه جنینی را اندازه گیری کند. اگر جنین در یک بازه ی زمانی حرکت نداشته باشد یا سونوگرافی وجود مشکلی را در کیسه آب نشان دهد، احتمالا پزشک به شما توصیه می کند که فورا زایمان زودرس داشته باشید یا آزمایش های دیگری را انجام دهید.
خطرات: این آزمایش هیچ گونه عواقب و خطراتی را برای شما در پی ندارد، اما تقریبا 20 درصد از مواقع، آزمایش به اشتباه مثبت است. نمونه گیری از پرزهای کوریونیک (خارجی ترین لایه ی جنینی متشکل از تروفوپلاست ها، این لایه، دارای پرزشده، رگ های خونی پیدا کرده و بخش جنینی جفت را تشکیل می دهد).
زمان: بین هفته های 10 و 12
هدف: این تست برای تشخیص سندرم دان، بیماری تای ساچ، و سایر اختلالات ژنتیکی انجام می شود. پزشک احتمالا این آزمایش را برای خانم های بالای 35 سال، خانم هایی که سابقه ی تولد نوزادانی با نواقص مادرزادی دارند. یا نوزادانی که پیشینه ی خانوادگی ناهنجاری های مادرزادی دارند، انجام می دهد. با انجام این آزمایش نمی توان مشکلات لوله ی عصبی نخاع را تشخیص داد. برخی از خانم ها این آزمایش را به تست آمینوتیک ترجیح می دهند.
روش: پزشک با استفاده از سونوگرافی به عنوان راهنما، سوندی را داخل گردن رحم یا سوزنی را به شکم می زند و آن را به رحم می رساند تا از لایه ی خارجی کوریونیک نمونه برداری کند. این نمونه برداری اصلا لزومی به بی حسی ندارد. بعد از انجام آزمایش، ضربان قلب نوزاد با سونوگرافی بررسی می شود و جواب آزمایش در عرض 10 روز آماده می شود.
خطرات: 1 در 200 یا 1 در 100 نفر از خانم ها بعد از انجام این آزمایش، دچار سقط جنین می شوند. علاوه بر این، بعد از این آزمایش احتمال ناهنجاری های لب در جنین وجود دارد.

فیبروسیتیک
زمان: قبل از بارداری یا در اوائل آن
هدف: متخصصان زنان وزایمان به پزشکان توصیه می کنند که تست فیبروسیتیک را برای همه ی زوج ها انجام دهند. فیبروسیتیک، نوعی بیماری وراثتی است که بر تنفس و هضم غذا تاثیر می گذارد و هیچ گونه درمانی ندارد. اگر جواب آزمایش شما و همسرتان هر دو مثبت باشد، پزشک جنین را از نظر این ژن مورد بررسی قرار می دهد.
روش: آزمایش خون
خطرات: بدون خطر

آزمایش فیبرونکشن (نوعی گلیکو پروتئین چسبنده)
زمان: بین هفته های 24 و 35، اگر علائمی از زایمان زودرس دارید.
هدف: پزشکان معمولا این آزمایش را برای تشخیص این که انقباضات رحمی نشانه ی زایمان زودرس هستند یا نه انجام می دهند. اگر جواب آزمایش منفی باشد، یعنی انقباضات، باعث ایجاد تغییری در دهانه ی رحم نشده اند و احتمال ندارد که در 2 هفته ی آینده زایمان کنید.
روش: ترشحات رحمی از نظر وجود نوعی پروتئین به نام فیبرونکشن (که این ماده معمولا در زمان باز شدن مهبل افزایش پیدا می کند) مورد بررسی قرار می گیرند.

نمونه گیری از خون پوست سر نوزاد
این آزمایش در زمان زایمان، وقتی دستگاه نشان دهد که نوزاد تحمل زایمان را ندارد، انجام می شود.
هدف: برای دستیابی به این که اکسیژن کافی به نوزاد در حین زایمان می رسد یا نه.
روش: دکتر معمولا سوندی را از طریق دهانه ی رحم وارد رحم می کند و چند قطره خون پوست جنین را می گیرد. آزمایشگاه فورا نمونه را از نظر وجود اکسیژن کافی در خون یا سایر مواد بررسی می نماید.
خطرات: بدون خطر

آزمایش ژنتیک
زمان: قبل از بارداری یا در دوران حاملگی
هدف: برخی از خانم ها به دلایل نژادی، قوی یا سابقه ی خانوادگی حامل بعض ژن های ناقص هستند که وجود این ژن ها، احتمال بروز ناهنجاری های وراثتی را در نوزاد افزایش می دهد. برخی از بیماری های وراثتی مثل: کم خونی داسی شکل، تالاسمی، تای ساچ و شکست کروموزوم X و غیره است.
روش: آزمایش خون
خطرات: بدون خطر، تست گلوکز خون برای دیابت بارداری

زمان: بین هفته های 24 و 28
هدف: بیش از 5 درصد از خانم ها دچاردیابت بارداری می شوند. افرادی که مبتلا به دیابت بارداری هستند، نسبت به انسولین مقاومت نشان می دهند. همچنین ممکن است فشارخون بالا داشته باشند یا بچه آن قدر درشت شود که نیاز به زایمان سزارین پیدا می کنند. نوزادانی که مادران شان مبتلا به دیابت بارداری بوده اند، دچار مشکلات تنفسی، قند خون پایین و یرقان در چند روز اول می شوند. اگر جواب آزمایش شما مثبت باشد، لازم است که تغییراتی در رژیم غذایی یا ورزش خود داشته باشید، و اگر این تغییرات کافی نبودند، لازم است که تزریق انسولین داشته باشید یا از قرص های تنظیم کننده ی قندخون استفاده کنید.
روش: برای این آزمایش، پزشک به شما مایع شیرینی می دهد تا بخورید و سپس از خون تان نمونه می گیرد. این آزمایش نشان می دهد که آیا بدن تان می تواند شکرها را بشکند یا نه.
خطرات: بدون خطر

وجود باکتری استرپتوکوک نوع B
زمان: معمولا بین هفته های 35 و 37
هدف: باکتری استرپتوکوک نوع B معمولا برای بزرگسالان خطری ندارد، اما زندگی نوزادان را تهدید می کند. نوزادانی که به این باکتری مبتلا شده اند، بیشتر در معرض التهاب ریه همراه با اگزما، عفونت خون و التهاب مننژیت قرار دارند. حدود 20 درصد از خانم های باردار به عفونت های استرپتوکوک نوع B مبتلا می شوند. اگر این باکتری را داشته باشید، پزشک به شما آنتی بیوتیک های ایمن در دوران بارداری تجویز می کند. اگر قبل از مصرف آنتی بیوتیک ها، زایمان داشتید یا در زمان وضع حمل تب داشتید، ازنوزاد در هنگام تولد آزمایش خون گرفته می شود که در صورت ازوم از آنتی بیوتیک استفاده کند.
روش: این باکتری، معمولا با کشت ادرار در اوائل بارداری تشخیص داده می شود. اگر این آزمایش در اوائل بارداری انجام نشده باشد، با آزمایش ترشحات واژن در هفته های 35 و 37 انجام می شود.

کم خونی شدید آهن
زمان: بین هفته های 20و 40
هدف: فقر شدید اهن یکی از دلایل اصلی کم خونی در جهان است. کمبود آهن باعث می شود که بدن، نتواند گلبول های قرمز را در دوران بارداری تولید کند. اگر جواب آزمایش تان مثبت بود، پزشک احتمالا مکمل های آهن تجویز می کند.
روش: آزمایش خون
خطرات: بی خطر

آزمایش ایدز (HIV)
زمان: معمولا در اولین معاینه انجام می شود.
هدف: این آزمایش به منظور تشخیص بمار ایدز (HIV) انجام می شود.
این بیماری به سیستم ایمنی مادر آسب می رساند. متخصصان زنان و زایمان توصیه می کنند که این آزمایش برای تمام خانم های باردار انجام شود. اگر مادر به این بیماری مبتلا شده باشد، خطر انتقال آن به جنین در دوران بارداری و زایمان حدود 25 درصد است. اگر ایدز در اوائل بارداری تشخیص داده شود، داروهایی به شما توصیه می شود که میزان ابتلا به آن را تا 2 درصد پایین می آورد.
روش: آزمایش خون
خطرات: بدون خطر

شمارش لگدهای جنین

زمان:در هر زمان در سه ماهه ی سوم
هدف: با اندازه گیری میزان فعالیت های جنین می توان از سلامت وی مطمئن شد. چنانچه شما به بیماری های مزمن مبتلا هستید، چند قلو باردارید، یا چند روزی از زمان تاریخ زایمان شما گذشته است، پزشک از شما می خواهد که تعداد لگدهای نوزاد را بشمارید.
روش: پزشک از شما می خواهد که به یک پهلو دراز بکشید و حساب کنید چه مدت زمانی طول می کشد که نوزاد 10 ضربه بزند. این آزمایش ممکن است از چند دقیقه تا 2 ساعت طول بکشد. معمولا نوزادانی که سالم هستند، 10 لگد را کمتر از 2 ساعت می زنند.

تست عدم استرس در جنین
زمان: معمولا در سه ماهه ی سوم انجام می شود.
هدف: برای آگاهی از سلامت کامل جنین انجام می شود. این آزمایش معمولا در خانم هایی که بیماری های مزمن دارند، یا از تاریخ زایمان شان گذشته است یا مشکلاتی از قبیل افزایش حرکات جنین، جفت و مایع کیسه ی آب دارند، انجام می شود. این آزمایش می تواند، در صورت وجود علائم پرخطر، چندین بار در هفته انجام شود.
روش: دستگاه سونوگرافی کوچکی روی کمربند شکم بسته می شود و میزان ضربان قلب در مدت 20_30 دقیقه محاسبه می شود. میزان ضربان قلب نوزادان سالم معمولا با افزایش حرکات بالا می رود.
خطرات: بدون خطر

گردنی TRABCLUCENCY
زمان: بین هفته 11 و 14
روش: پزشک با انجام یک سونوگرافی میزان FOLD گردنی (فضایی خالی بین بافت پشت گردن) را اندازه گیری می کند. این فضا در بچه هایی که سندرم دان دارند، بیشتر از سایر بچه های سالم است. اگرجواب این را آزمایش آمینوتیک (CVS) آزمایش مثبت بود، پزشک احتمالا انجام برای تشخیص بهترسندرم دان تجویز می کند.
خطرات: بی خطر

PAPP_A (پروتئین نوع A پلاسما در دوران بارداری)
زمان: بین هفته ی 11 و 14
هدف: تشخیص دادن سندرم دان
روش: آزمایش خون
این آزمایش معمولا با آزمایش TRANSLUCENCY گردنی و سایر آزمایش ها برای تشخیص بهتر انجام می شود.
خطرات: بدون خطر
اگر جواب این آزمایش مثبت بود، احتمالا پزشک به شما توصیه می کند که آزمایش آمینوتیک یا CVS را برای تشخیص بهتر سندرم دان انجام دهید.

آزمایش PAP
زمان: در اولین جلسات معاینه ی بارداری
هدف: بررسی رحم برای وجود سلول های ناهنجار رحمی که منجر به سرطان رحم می شوند.
روش: با استفاده از یک سوند،سلول هایی از روی سطح گردن رحم برداشته می شوند و در آزمایشگاه های خاص مورد بررسی و آزمایش قرار می گیرند.
خطرات: بدون خطر، برخی از خانم ها بعد از انجام این نمونه برداری دچار لکه بینی می شوند که این به خاطر ضعیف بودن گردن رحم است.

نمونه گیری از بند ناف (PUBS)
زمان: بین هفته ی 18 و 37
هدف: بررسی خون نوزاد از نظر وجود ناهنجاری های ژنتیکی که در آزمایش آمینوتیک تشخیص داده نمی شود.
روش: روش انجام این آزمایش همانند نمونه برداری از مایع کیسه ی آب است که سرنگی از طریق دیواره ی شکم شما به بندناف نوزاد تزریق می شود. خون نمونه گیری شده از بند ناف در محیط آزمایشگاه بررسی می شود.
خطرات: حدود ا درصد احتمال سقط جنین وجود دارد.

تشخیص عامل ارهاش خون
زمان: در اولین جلسه ی معاینه
هدف: اگر خون شما دارای پروتئینی به نام ارهاش باشد، ارهاش خون شما مثبت است و اگر چنین پروتئینی نداشته باشد، ارهاش خون شما منفی است. اگر ارهاش خون شما منفی باشد و ارهاش، جنین تان مثبت باشد، سیستم ایمنی بدن تان نسبت به این تغییر واکنش نشان می دهد و به نوزاد آسیب می رساند. پزشک برای جلوگیری از بروز هرگونه مشکلی بعد از هر خونریزی پیوسته، پس از انجام آزمایش هایی مثل CVS، آمینوتیک یا PUBS، در 28 هفتگی و بعد از تولد نوزاد آن را انجام می دهد.

آزمایش سل
زمان: در سه ماهه ی اول و دوم
اگر مادری مبتلا به سل باشد این آزمایش انجام می شود. انجام این آزمایش به خطرات موجود در محیط مادر، شرایط زندگی، کار و بیماری های مزمن وی بستگی دارد. سل از طریق جفت به جنین منتقل و باعث مرگ نوزاد بعد از چهار هفتگی می شود.

سونوگرافی
زمان: معمولا بین 18 و 20 هفته انجام می شود.
اما گاهی برای مشخص شدن تاریخ زایمان، با وجود هرگونه خونریزی، سابقه ی تولد نوزادان نارس یا ناهنجاری های مادرزادی، سونوگرافی در هفته های پیشین انجام می شود.
هدف: سونوگرافی در هفته های 18 و 20 معمولا سن، وضعیت، سطح مایع کیسه ی جنینی، رشد و ضربان قلب جنین و وجود برخی نواقص مادرزادی را مشخص می سازد. همچنین معمولا برای معاینه ی تخمدان ها و رحم نیز کاربرد دارد.
روش: متخصص سونوگرافی، پروبی را روی شکم شما حرکت می دهد. این دستگاه امواج صوتی موجود در بدن شما، از جمله جنین را می گیرد و آن ها را به امواج الکتریکی تبدیل می کند که در نهایت در صفحه ی مانیتور دیده می شود.
خطرات: بی ضرر

تست ادرار
زمان: در هر معاینه ی بارداری
هدف: سطح قند و پروتئین موجود در ادرار، بیماری هایی نظیر دیابت یا زایمان زودرس مادران را مشخص می کند.
روش: پزشک از شما می خواهد که ادرار خود را در ظرف مخصوص آزمایشگاهی بریزید و سپس متخصصان آزمایشگاهی مواد شیمیایی موجود در ادرار شما را بررسی می کنند. اولین نمونه به آزمایشگاه فرستاده و کشت می شود تا وجود هرگونه باکتری در ادرار را بررسی کند. کشت ادرار در دوران بارداری ممکن است چندین بار انجام شود.
خطرات: بی ضرر

آزمایش های نوزادان تازه متولد شده
اغلب بیمارستان ها و زایشگاه ها در دوروز اول بعد از تولد، نوزاد را از نظر نارسایی های مادرزادی و اختلالات شیمیایی مورد بررسی قرار می دهند. برخی از نارسایی های مادرزادی در بدو تولد مشهود نیستند، اما ممکن است باعث ایجاد مشکلات فیزیکی و اختلالات ذهنی شوند، مگر این که خیلی زود تشخیص داده شوند. در زیر به رایج ترین آزمایش های نوزادان اشاره شده است.

آزمایش هیپوتیروئیدی خون
یک تیروئید غیرفعال می تواند جلوی رشد نوزاد و مغز او را بگیرد. این اختلال معمولا برای 1 در 3000 نوزاد اتفاق می افتد و با عکسبرداری تشخیص داده می شود. اختلال هیپوتیروئیدی معمولا با مصرف داروهای خوراکی درمان می شود.

آزمایش کم خونی داسی شکل
کم خونی باعث یک سری مشکلات در بدن نوزاد می شود. نوزادان مبتلا به کم خونی داسی شکل بیشتر در معرض ابتلا به عفونت های باکتریایی خطرناک مثل مننژیت قرار دارند. نوزادان مبتلا به این بیماری با مصرف آنتی بیوتیک ها این فرصت را دارند که در همان ابتدا درمان شوند.

تست گلوکز
اگر نوزاد شما خیلی بزرگ یا کوچک است یا اگر در دوران بارداری دیابت داشتید، احتمالا پزشک از شما می خواهد آزمایش گلوکز را برای نوزاد انجام دهید. نوزادانی که سطح گلوکز آن ها پایین است، از راه شیر یا از داخل رگ به آن ها گلوکز داده می شود.

هماتوکریت (درصد حجمی گلبول های قرمز در کل خون)
اگر نوزاد شما دچار بلی سیما (بالا رفتن گلبول های قرمز) یا کم خونی (پایین آمدن گلبول های قرمز) است، پزشک با انجام آزمایش حجم گلبول های قرمز خون را اندازه گیری می کند. مشکلات خونی از این دست می تواند با تزریق خون درمان شود.

تست بلی روبین
متخصصان اطفال معمولا این آزمایش را برای اندازه گیری سطح بلی روبین خون انجام می دهند. این آزمایش با گرفتن خون یا قرار دادن سنسورهایی روی پوست نوزاد و معمولا قبل از ترک نوزاد از بیمارستان انجام می شود.

 موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان

 نویسنده : مدیر سایت

 تاریخ انتشار :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ثابت کنید ربات نیستید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.




مطلب پیشنهادی

هفته ی نهم پس از تولد کودک

هفته ی نهم پس از تولد خود شما شما 2 ماه اول بعد از زایمان …