خانه / مطالب پزشکی / 16 توصیه به دیابتی هایی که قصد سفر دارند

16 توصیه به دیابتی هایی که قصد سفر دارند

16 توصیه به دیابتی هایی که قصد سفر دارند

16 توصیه به دیابتی هایی که قصد سفر دارند

در تعطیلات نوروز گاهی اتفاق می افتد که شرایط طبیعی و تثبیت شده بیماران مزمنی مانند دیابتی ها دچار تغییرات شود. اما اگر یک برنامه ریزی مناسب داشته باشید و نکاتی که توصیه می شود را رعایت کنید، می توانید تعطیلات خوبی د اشته باشید.

1- بیمارانی که انسولین یا قرص مصرف می کنند، باید دستگاه سنجش قند را همراه خود به سفر ببرند و بیشتر از قبل قند خون خود را چک کنند، چون به خاطر بی تحرکی یا مختل شدن برنامه غذایی (پر خوری بیشتر یا کمتر غذا خوردن) امکان نوسان قند خون وجود دارد.

2- کارت هویت بیماری تان (اینکه دیابت دارید، نوع آن چیست، چه درمان هایی می گیرید و شماره تماسی که در موقع لزوم بتوان با آن تماس گرفت نوشته شده باشد) را همراه خود داشته باشید.

3- استرس هایی که طی مسافرت ها به وجود می آید و گاهی شما را وادار می کند فعالیت سنگین داشته باشید، مانند عجله به منظور جا نماندن از قطار یا هواپیما یا نشستن های طولانی مدت در ماشین، قطار یا هواپیما، می تواند باعث شود دچار افت قند خون شوید. پس باید قند خون تان را بیش از قبل چک کنید.

4- اگر عزم سفر به خارج از کشور را دارید، باید دو نامه از پزشک معالج خود بگیرید. اول نامه ای برای ماموران امنیتی است مبنی بر اینکه این فرد دیابت دارد و باید سرنگ و قلم مخصوص تزریق انسولین و ویال های دارو یا حتی قرص های انسولین را حمل کند. ماموران امنیتی بعضی کشورها روی داروهایی که توسط مسافران حمل می شود، حساس اند و داشتن این نامه الزامی است. نامه دوم برای پزشک است تا اگر طی مسافرت، مشکلی برای بیمار به وجود آمد، این نامه را به پزشک بدهد. نامه حاوی اطلاعاتی است در مورد دیابت فرد، حساسیت های دارویی که دارد و نکات مهمی که به پزشک کمک می کند. طی مسافرت بهتر است همیشه مقداری مواد کربوهیدراتی (نشاسته ای) در کیف دستی خود داشته باشید.

5- بیماری که انسولین دریافت می کند، باید بیشتر از مقداری که مورد نیازش هست (1/5 تا 2 برابر) انسولین، سرنگ، لانست و نوارهای آزمایش قند خون همراه داشته باشد. در ضمن باید کیف کوچکی حاوی چند عدد قند حبه ای، بیسکویت، نبات، یک بطری آب، آبمیوه، چند میان وعده کوچک مانند ساندویچ یا میوه برای خود بردارد تا در صورت افت قند خون احتمالی از آنها استفاده کند. داروهای مصرفی دیگر را هم باید بیشتر از مورد نیاز همراه داشته باشد.

6- دارو ها و انسولین یا قرص خود را در دو جا داشته باشید. بسیار دیده شده در سفر، کیف فرد به سرقت رفته و علاوه بر استرس آن، به خاطر فقدان دارو، دچار افت قندخون شده است.

7- اگر به بیماری حرکت مبتلا هستید (داخل ماشین دچار تهوع و استفراغ می شوید) از پزشک خود بخواهید داروهایی برای پیشگیری از تهوع به شما بدهد. اگر دچار استفراغ شوید هم آب بدنتان از دست می رود و هم به خاطر تهوع نمی توانید چیزی بخورید که این منجر به افت قند می شود.

8- طی مسافرت، بهتر است همیشه مقداری مواد کربو هیدراتی (نشاسته ای) در کیف دستی خود داشته باشید. یادتان باشد همیشه مسافرت طبق برنامه پیش نمی رود. هواپیما تاخیر می کند، جاده ترافیک می شود و … به خاطر بسپارید با مصرف به موقع میان وعده های کوچک مشکلی برای شما پیش نمی آید و مجبور نمی شوید نوشیدنی شیرین بخورید.

9- داخل قطار یا هواپیما لازم نیست درخواست غذای مخصوص دیابتی بدهید. بهتر است غذای معمولی مانند سایر افراد بخورید.

10- بد نیست در مورد سفر به خارج از کشور، راجع به نوع غذاهایشان و متناسب بودن با ذائقه ما ایرانی ها اطلاعاتی کسب کنید. گاهی نامناسب بودن غذاهای آن کشور، شما را وادار می کند از موادی که مضر هستند به مقدار بیش از حد بخورید و دچار نوسان قند خون شوید.

11- مراقبت از پاها در سفر الزامی است. برای جلوگیری از لخته شدن خون در پاها در سفر های طولانی توقف کنید و کمی پیاده روی کنید. اگر با هواپیما سفر می کنید، به مچ پا حرکات چرخشی بدهید یا تمرین کششی ساق پا انجام دهید.

12- لازم است کفش مناسبی برای سفر بخرید. کفش چرمی که با آن راحت باشید با پاشنه سه سانتی متری بهتر است. کفش را بعد از ظهر خریداری کنید. یادتان نرود پاهایتان را هر روز با آینه بررسی کنید. بهتر است انسولین هایی که استفاده نمی کنید در یخچال بگذارید و انسولینی که استفاده می کنید را در فضای اتاق قرار دهید و مطمئن باشید تا یک ماه سالم خواهد ماند.

13- اگر به ساحل می روید پابرهنه راه نروید. مراقب آفتاب سوختگی هم باشید که دچار زخم پوستی نشوید.

14- درباره سفر به کشور های خارجی با پزشک خود صحبت کنید. اگر با کشور مقصد، اختلاف ساعت کمی دارید مشکلی ایجاد نمی شود اما در سفر به کشور هایی چون چین و مالزی که روز کوتاه تر می شود، نیاز شما به قرص و انسولین کم می شود و در مقابل، اگربه اروپا سفر می کنید روز طولانی تر می شود و نیاز شما به انسولین یا قرص و حتی مواد غذایی بیشتر می شود. به علاوه قبل از سفر چندجمله کلیدی را به زبان انگلیسی که زبان بین المللی است و می تواند موقع اورژانس یاری تان کند به خاطر بسپارید؛ جملاتی مانند “من دیابت دارم” یا  “لطفا به من قند بدهید”.

15- اصول نگهداری انسولین از نکاتی است که باید بدانید.انسولین چه ویال شکل باشد،چه قلم انسولین،تا یک ماه می توان آن را در دمای طبیعی اتاق نگه داشت.در مسافرت به مناطق معتدل لازم نیست شیشه انسولین را در فلاسک یخ نگه داشت.فقط باید از قرار دادن آن در معرض نور مستقیم آفتاب (پشت شیشه اتومبیل یا کنار پنجره آفتاب گیر)خودداری کرد.بهتر است آن را داخل کیف دستی یا فضای اتاق محل اقامت قرار دهید.انسولین را نباید به قسمت بار اتوبوس یا هواپیما بدهید.

16  لازم است انسولین فاسد را تشخیص دهید. نوع شفاف آن که کریستال رگولار است به صورت کدر در می آید و نوع شیری رنگ آن که انسولین MPH است به صورت دانه دانه به دیواره های شیشه ای می چسبد و اگر ویال هم در معرض نور خورشید باشد، قهوه ای رنگ می شود که نشان دهنده فساد آن است. بهتر است انسولین هایی که استفاده نمی کنید در یخچال بگذارید و انسولینی که استفاده می کنید را در فضای اتاق قرار دهید و مطمئن باشید تا یک ماه سالم خواهد ماند.

 موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان

 نویسنده : مدیر سایت

 تاریخ انتشار :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ثابت کنید ربات نیستید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.




مطلب پیشنهادی

واریس     

 اب میوه و اب سبزی جات برای رگ های واریسی برای درمان صحیح رگ های …