خانه / پوست، مو و زیبایی / ضدآفتاب و تاثیر آن بر پوست

ضدآفتاب و تاثیر آن بر پوست

ضدآفتاب و تاثیر آن بر پوست

ضدآفتاب و تاثیر آن بر پوست

نور خورشید علت اصلی بروز بسیاری از مشکلات پوست و زیبایی می باشد که اغلب افراد به منظور رفع آنها وقت صرف کرده و پول خرج می کنند اما مصرف ضد آفتاب مناسب پوست، یکی از بهترین و ضروری ترین م راحل جلوگیری از مضرات آفتاب است.

فاکتور محافظت در برابر نور خورشید SPF

SPF یا به اختصار فاکتور حفاظتی، اصلی ترین مشخصه یک ضد آفتاب بوده و در هنگام خرید مهمترین ویژگی است که مصرف کنندگان به آن توجه می کنند. SPF بیانگر توانایی یک فرآورده ضد آفتاب در به تاخیر انداختن اریتم (قرمزی پوست) ناشی از اشعه UVB است. از نظر تئوری، فردی که از ضد آفتاب با SPF=10 استفاده نماید، قادر است 10 برابر بیشتر (از نظر زمانی) نور خورشید را تحمل کند، بدون اینکه اریتم قابل رویتی بر روی پوست بروز کند.

اثر بخشی یک ضد آفتاب را به طور غیر مستقیم از طریق اندازه گیری زمانی که یک فرد باید بدون استفاده از ضدآفتاب در معرض نور خورشید قرار گیرد تا اولین علایم اریتم را نشان دهد، تعیین کرده، سپس این زمان را در مقدار SPF ضرب می کنند. برای مثال اگر شخصی بدون استفاده از یک ضد آفتاب در معرض نور خورشید قرار گیرد و 10 دقیقه طول بکشد تا نشانه های اریتم ظاهر شوند، اگر از فرآورده ای با SPF=15 استفاده نماید، این زمان 150 دقیقه خواهد بود.

توافق بین الملی صنایع آرایشی برای مقدار استاندارد فرآورده ضدآفتاب مورد نیاز در واحد سطح پوست به عبارت دیگر ضخامت فرآورده بر روی پوست، به طوری که بیانگر اثر واقعی SPF درج شده باشد، 2 میلی گرم از فرآورده در یک سانتی متر مربع از سطح پوست است. به بیان دیگر، مثلا اگر فردی از یک فرآورده با SPF=30 استفاده کند، برای اینکه اثر ضد آفتاب محصول مورد نظر دقیقا مطابق با فاکتور حفاظتی درج شده (SPF=30) باشد، شخص باید در هر سانتی متر مربع از پوست خود، 2میلی گرم از فرآورده بمالد. علت این است که در آزمایشگاه های صنایع ارایشی، ملاک تعیین SPF یک فرآورده، رعایت اصول فوق می باشد.

معمولا دو مشکل عمده در مورد SPF یک فرآورده ضد آفتاب وجود دارد. اول اینکه این سیستم بر اساس اشعه UVB، که باعث اولین ارتیم قابل رویت می شود، پایه ریزی شده است. ملاک اندازه گیری SPF، ظهور اولین علایم قرمزی بر سطح پوست است. نکته قابل ذکر این است که اشعه UVA نیز باعث ایجاد قرمزی قابل رویت می شود، ولی با تاخیر و در زمانی طولانی تر از UVB. معمولا ارتیم ناشی از UVA با متدهای متداول در تعیین SPF یک ضد آفتاب در برابر اشعه UVA معرفی نشده و هیچ عددی که بیانگر میزان حفاظت در برابر این اشعه باشد وجود ندارد، ولی با این حال سیستم هایی معرفی شده اند که تلویحا بیانگر میزان حفاظت فرآورده در برابر اشعه UVA هستند که از این بین، سیستم بوتز کاربر بیشتری دارد.

دومین مشکل این است که اغلب افراد، فرآورده ضد آفتاب را با ضخامتی که بیانگر SPF واقعی فرآورده باشد به کار نمی برند. درواقع اغلب مصرف کنندگان احتمالا SPF متوسطی را بین 20 تا 50 درصد آنچه را که SPF واقعی فرآورده بوده و روی آن نوشته شده است،دریافت می کنند. به علت وجود این اختلاف و به دلیل مشکل بکار بردن دقیق مقدار فرآورده ،توصیه می شود از فرآورده هایی استفاده نمود که بالاترین SPF را داشته و پوست قادر به تحمل آن باشد.

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)، در سال 2007 یک منوگراف جدید برای فرآورده های ضد آفتاب ارائه داد، که طبق آن، طریقه برچسب زنی ضدآفتاب ها تغییر کرد. طبق این منوگراف، فرآورده های ضد آفتاب به 3 دسته تقسیم بندی می شوند: ضدآفتاب با حفاظت حداقل، متوسط و حداکثر. +50، ماگزیمم SPF است که بر روی هر فرآورده اجازه درج شدن دارد. همچنین SPF که فاکتور محافظت از نورخورشید بود، به منظور بیان بهتر هدف از کاربرد آن و تاکید بر ارتباط آن صرفا با اشعه UVB، مقرر شدکه به معنی فاکتور حفاظت از آفتاب سوختگی در نظر گرفته شود. هدف از اجرای منوگراف جدید این است که اطمینان خاطر مصرف کننده افزایش یافته و برخی مشکلات در ارتباط با SPF حل شود. در این منوگراف، فرآورده های ضد آفتاب از نظر میزان SPF و قدرت حاظت در برابر اشعه UVB در چهار گروه دسته بندی می شوند:

:: SPF =2-14 قدرت حفاظت کم

:: 15-29 متوسط

:: 30-50 بالا

:: +50 بسیار بالا

دسته بندی ترکیبات ضدآفتاب

ترکیبات ضدآفتاب، از نظر عملکرد به سه دسته ضد آفتاب های فیزیکی، شیمیایی و هیبرید (دوگانه) تقسیم بندی می شوند.

ضدآفتاب های فیزیکی

این ترکیبات از طریق بازتاب و پخش تشعشعات خورشیدی، مانع از رسیدن آنها به پوست می شوند. به عبارتی، به صورت فیزیکی عمل می کنند. ضد آفتاب های فیزیکی، قسمت اعظم تشعشعات را مسدود می کنند و در مواردی به مصرف آنها توصیه می شود که فرد در معرض مستقیم نور شدید قرار گیرد. مثلا در ساحل دریا، ارتفاعات و مناطق برف گیر. این ترکیبات به ندرت باعث بروز حساسیت های پوستی می شوند و به نظر می رسد افرادی که دارای پوست حساس هستند، این نوع ضد آفتاب ها را بهتر تحمل نمایند. معروف ترین ضد آفتاب های فیزیکی عبارتند از تیتانیم دی اکسید (TiO2) و زینک اکسید (اکسید روی،ZnO).

ضدآفتاب های شیمیایی

این ترکیبات اشعه UV را جذب کرده و از این طریق از نفوذ آن به پوست جلوگیری می کنند. میزان جذب اشعه بستگی به نوع ماده و غلظت آن دارد. معمولا ضد آفتاب های شیمیایی را همراه با هم و یا به همراه ضد آفتاب های فیزیکی به کار می برند.

معایب ضدآفتاب های شیمیایی

:: این ترکیبات اشعه UV را جذب می کنند. اشعه جذب شده سپس باید به صورت نور یا گرما متصاعد شود، و یا اینکه در واکنش های شیمیایی شرکت نموده و مورد مصرف قرار گیرد ممکن است حاصل چنین واکنش هایی، تولید گونه هایی از اکسیژن فعال بوده که می توانند باعث بروز آسیب های پوستی شوند.

:: احتمال می رود برخی از آنها جذب خون شده و ایجاد سمیت و یا بروز مشکلاتی برای سایر اندامهای بدن کنند.

:: برخی از آنها در مقابل اشعه UV ناپایدار و تخریب می شوند.

ضدآفتاب های هیبرید

یک ضدآفتاب هیبرید یا دوگانه، به صورت فیزیکی شیمیایی عمل کرده و باعث بازتاب، پخش و جذب تشعشعات خورشیدی می شود.

ویژگی های اصلی یک فرآورده ضدآفتاب

نکاتی که باید در هنگام خرید و مصرف یک فرآورده ضدآفتاب به آنها توجه نمود عبارتند از:

مقدار SPF و درجه بندی سیستم بوتز

یک ضد آفتاب ایده آل، دارای SPF برابر 25 یا بیشتر می باشد. برای افراد دارای پوست نوع 1 و 2، SPF برابر 50 یا +50 توصیه می شود. SPFتوصیه شده، نه تنها بستگی به نوع پوست فرد دارد، بلکه با مدت زمان قرار گرفتن در معرض نورخورشید نیز در ارتباط است.

SPF

نوع فرآورده و پایداری آن برروی پوست

یک فرآورده ضد آفتاب باید حتما مناسب نوع پوست نرمال، خشک، چرب باشد. برای پوست های نرمال تا چرب بهتر است از محصولات فاقد چربی، لوسیون ها و هیدروژل ها استفاده نمود. از سوی دیگر، در پوست های خشک می توان کرم های چرب و یا کرم های مقاوم به آب را به کار برد.

حساسیت پوستی

این ویژگی، همواره جزء مشکلات بسیاری از فرآورده های ضدآفتاب است. در بسیاری از موارد، حساسیت پوستی ناشی از تماس با ضدآفتاب ها، در اثر دیگر مواد موجود در فرآورده مثل مواد معطر و اسانس های گیاهی می باشد. در این مورد می توان از فرآورده های بدون رایحه استفاده نمود.

نکاتی در مورد استفاده از ضدآفتاب ها

:: اغلب متخصصین توصیه می کنند که فرآورده های ضد آفتاب را باید هر دو ساعت یکبار تکرار نمود. یعنی در یک روز تابستانی باید 5 تا 6 بار استفاده از ضدآفتاب تکرار شود. توصیه فوق از نظر علمی کاملا صحیح است، ولی این تعداد دفعات مصرف برای بیشتر افراد بسیار خسته کننده بوده و ممکن است فرد به طور گهگاه از ضدآفتاب استفاده نماید. بهترین حالت این است که ضدآفتاب را 15 دقیقه قبل از خروج از منزل یا محیط کار مصرف نموده و درطی روز دوبار آن را تکرار نمود. نکته دیگر اینکه قیمت یک ضد آفتاب به هیچ عنوان ملاک مرغوبیت آن نیست و ملاک اصلی، مقدار SPF، تعداد ستاره ها، مواد آنتی اکسیدان و مواد التیام دهنده در فرآورده، مناسب بودن فرآورده با نوع پوست، و بالاخره اعتبار شرکت سازنده است.

:: در صورت استفاده همزمان از چند فرآورده مراقبت از پوست، بهتر است که ضد آفتاب را به عنوان آخرین فرآورده مورد استفاده قرار داد. مصرف ضد آفتاب و سپس استفاده از یک فرآورده مرطوب کننده یا ضدآکنه بر روی آن، باعث می شود که ضدآفتاب رقیق و یا تخریب شده و اثربخشی آن کاهش یابد، بویژه اگر فرآورده های فوق از نوع لوسیون باشند. البته با انتخاب فرآورده ضدآفتاب مناسب نوع پوست می توان از مصرف همزمان چندفرآورده خودداری نمود.

چند فراورده با ضد افتاب

:: بسیاری از افراد به اشتباه تصور می کنند که استفاده گهگاه از یک فرآورده با SPFبالا، اثر بخشی مشابهی با استفاده منظم از یک فرآورده با SPF پایین دارد. ذکر این نکته ضروری است که ضدآفتاب را باید به طور منظم و روزانه، حتی زمانی که فرد قصد خارج شدن از منزل را ندارد استفاده نمود. این باعث می شودکه پوست در برابر اشعه UVA، که قادر به عبور از شیشه بوده و در محیط منزل یا کار وجود دارد، محافظت شود.

:: فرآورده های آرایش صورت مثل کرم های فونداسیون و پودر های فشرده (پنکیک) را می توان بر روی ضدآفتاب استفاده کرد. البته بیشتر این محصولات دارای SPF نیز می باشند مزیت استفاده از پنکیک های دارای SPF بالا این است که در طی روز نیازی به تکرار مصرف ضد آفتاب نبوده و با تکرار مصرف این پودرها، هم آرایش صورت تجدید می شود و هم اثرات ضدآفتاب.

:: این تصور غلط وجود دارد که انتخاب SPF بالا، در ارتباط مستقیم با گرمای هواست. باید متذکر شد که مقدار تشعشعات ماوراء بنفش نور خورشید ارتباط مستقیم با ارتفاع محل و همینطور تمیزی هوا داشته و ارتباط چندانی با گرمای هوا ندارد. با افزایش هر 300 متر ازتفاع، میزان اشعه UV به میزان 4% افزایش می یابد.

:: SPF های بالاتر از 50، اثربخشی خیلی بهتری در جذب تشعشعات UV نداشته و با مصرف آنها فقط می توان به مدت طولانی تر در معرض نور خورشید قرار گرفت، به علاوه SPF=100 وجود نداشته و این عبارت می تواند گمراه کننده باشد.

:: بهتر است که ضد آفتاب را حداقل 15 تا 20 دقیقه قبل از قرار گرفتن در برابر نور خورشید استفاده نمود. این زمان باعث می شود که ضد آفتاب کاملا بر روی پوست قرار گرفته و یا جذب شود.

:: اگر همزمان بیش از یک فرآورده که حاوی مواد ضدآفتاب هستند استفاده می کنید، باید توجه نمود که SPF آنها جمع پذیر نیست.

 موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان

 نویسنده : مدیر سایت

 تاریخ انتشار :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ثابت کنید ربات نیستید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.




مطلب پیشنهادی

اسکراب ها

اسـکـراب ها اسکراب نوع دیگری از فرآورده های تمیز کننده صورت است که به صورت …